ลัทธิโยคี

อนึ่ง ลัทธิโยคี อธิบายว่า …….

อนึ่ง ลัทธิโยคี อธิบายว่า …….

ผู้ที่มีอำนาจดวงจิตอย่างแรง หรือมีทิพยจักษุย่อมจะแล เห็นกายทิพย์ออกจากกายธรรมดาได้ไม่ว่าในเวลาใด และใน เรื่องที่กายทิพย์ออกไปจากตัวคนในเวลาจะตายนั้น เขาอธิบาย ไว้ว่า เมื่อวาระแห่งความตายเข้ามาใกล้กายทิพย์ได้ออกไปจาก ร่างกายธรรมดา แต่ยังมีความเกี่ยวพันเป็นเหมือนเส้นด้ายเล็กๆ ติดต่อกับร่างกายธรรมดาอยู่ เส้นด้ายเล็กๆ นี้เป็นเครื่องผูกโยง ให้กายทิพย์ติดต่อกับร่างกายธรรมดาเสมอ

ถ้าหากว่ากายทิพย์ ออกไปจากกายธรรมดา ในเวลาที่คนยังไม่ตายเส้นด้ายก็ไม่ ขาด ถ้าเส้นด้ายขาดเมื่อไหร่ชีวิตในร่างกายธรรมดาจึงจะหมด ไป และเมื่อนั้นคนที่เป็นเจ้าของกายทั้งสองนั้นก็ตาย และดวง วิญญาณซึ่งสวมกายทิพย์อยู่ก็เคลื่อนออกไปจากที่ ทิ้งร่างกาย ธรรมดาให้ผุพังเน่าเปื่อยไปตามเรื่อง

แต่ต้องเข้าใจว่ากายทิพย์นี้ เป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย และย่อมมีความแตกทำลายไปในภาย หลังเหมือนกัน เพราะฉะนั้น กายทิพย์หรือเจตภูตนั้นในที่สุดก็ จะศูนย์ไปด้วย ผิดกันแต่จะช้าหรือเร็วเป็นเรื่องๆ ไปเท่านั้น สิ่ง อื่นๆ อีก 5 อย่างก็จะหมดไปเหลือแต่ดวงวิญญาณดวงเดียวซึ่ง คงจะมีอยู่ตลอดไปโดยไม่รู้จักสูญ (ตามความคิดของโยคี)

Those with strong mental powers Or there is a presupposition Seeing the divine body from the ordinary body, no matter at any time and in the matter that the body is going out of the body at the time of death Normal body But still has a connection like a small yarn Stay in touch with the normal body. Small yarn This is a binder. Always keep physical contact with the body.

If the body Out of the ordinary body At the time when people are not dead, the yarn is not lacking. If the yarn is broken when the life in the body is normal, then it will disappear.

ปัญหาเรื่องกายทิพย์หรือเจตภูตนี้ ยังมีอีกมากมาย ดังจะกล่าว ต่อไปในบทหลังๆ และข้าพเจ้าผู้แต่งเรื่อง ลัทธิโยคี นี้ ใคร่ขอแนะนำให้ ท่านผู้อ่าน อ่านพระนิพนธ์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหมื่นวิวิธวรรณ ปรีชา ให้ชื่อว่า มฤตยูกถา หรือ มรณานุสร พิมพ์ในไทยเขษม รายเดือน ฉบับวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 เป็นคำอธิบายดีที่สุด อันหนึ่งในเรื่องนี้

Problems with this physical or spiritual condition There are many more, as will be discussed later in the latter chapter. And I who wrote the story of this yogi Would like to encourage the reader to read the works of Krom Muen Witwannawan Preecha, the name of the monk or Kamnan Nusorn, in the Thai Khemms monthly edition, 15 May 1931, as the best explanation. One of this

“ ปราณ ” ปราณนั้น เป็นกำลังที่มนุษย์ได้มาจากธาตุต่างๆ ในโลก ปราณไม่มี เฉพาะในตัวมนุษย์เท่านั้น ปราณมีอยู่ในสิ่งที่มีชีวิตทุกๆ อย่าง ทั้งมนุษย์ สัตว์และต้นไม้ สำหรับในตัวมนุษย์เรานั้น เมื่อปราณได้เข้ามาอยู่ในตัวแล้ว ก็อยู่ในความควบคุมของหัวใจ และบำรุงอยู่ได้ด้วยมีอาหารบำรุง

แต่ต้อง จำไว้ว่าปราณกับหัวใจไม่ใช่อันเดียวกัน เพราะถึงแม้คนเราตาย หัวใจ หยุดเต้นแล้วปราณยังมีอยู่ แต่เมื่อปราณไม่ได้อยู่ในความควบคุม ของหัวใจแล้ว ปราณก็ใช้ทำอะไรไม่ได้คงมีอยู่เฉยๆ เหมือนปราณใน ต้นไม้ แต่ต้นไม้กับมนุษย์เราผิดกัน ต้นไม้แม้จะไม่มีหัวใจยังใช้รากหา อาหารมาเลี้ยงปราณได้ ปราณจึงกระจัดกระจายออกจากตัวไป และ ในที่สุดปราณก็หมด เมื่อปราณหมดไปแล้ว คราวนี้ร่างกายก็มีแต่จะ เน่าเปื่อยไป

But must remember that Pran and heart are not the same Because even though people die, cardiac

ขอบคุณรูปภาพและข้อมูล : Google

แนะนำติชม : community-mediation.org